معاونین پژوهش تقریباً 70 درصد
اساتید راهنما تقریباً 30 درصد
معاونین آموزش تقریباً هیچ!

ده ها چالش:
1. عدم اعتقاد و اهتمام کافی مدیران به مقوله پژوهش
2. ضعف مفرط اساتید در حیطه پژوهشی که منجر به کمبود استاد راهنمای پژوهش و نیز بی انگیزگی طلاب و در بعضی مواقع تخریب اهمیت و ارزش پژوهش در ذهن طلبه توسط همین اساتید می شود
3. سیطرۀ فضای مادی گرایی و شغل و درآمد در اذهان طلاب استان ( تشدید این تصورات به خاطر اقوال و افعال غلط برخی از اساتید!)
4. نبود زمان کافی آموزش و تمرین و کارگاه های پژوهشی به واسطه کثرت محتواهای آموزشی در برنامه طرح جدید
5. عدم حمایت جدی از طلاب در انتشار مقالات طلاب در مجلات علمی
6. ضعف جدی مدیریتی و پژوهشی معاونین پژوهش ( معاون محترم باید حداقل واجد این شرایط باشد که عموماً نیستند: مهارت پژوهشی بالا، رزومه و سابقه عملی پژوهشی خوب، توان انگیزشی، قدرت برنامه ریزی و مدیریت برنامه و نیرو)
7. نبود بودجه کافی برای پیش بردن امورات استانی و شهرستانی ( تمام بودجه ها فقط به صورت برنامه ای و آن هم بدون هیچ اختیار و استفساری از استان، به صورت مشخص واریز می شود و عملاً ما هیچ کاره ایم علاوه بر اینکه یک ریال هم بودجه تنخواه برای امورات جاری نداریم)
8....
خسته شدم
بقیه اش انشاالله حضوری

یا ابالفضل!!!
واقعاً انتظار دارید برای هر کدام از این چالش ها که ابعاد مختلفی دارد، کسی بیاد اینجا راهکار بنویسد؟!!!!
به صورت خلاصه اگر عرض کنم و انشاالله ناراحت نشوید:
تغییر زیربنایی در ساختار و رویکرد و .... معاونت پژوهش کشور

بیش از 100 جلسه

عدم علاقمندی طلبه به این کار
عدم علاقمندی استاد به این کار
نبود مهارت های کافی در طلبه و استاد
و....

ابتدا: آموزش مهارت های پژوهشی و استاد راهنمایی در اساتید محترم
بعد: تخصیص امتیازات ارزشمند برای اساتید راهنما و ارزیاب برای حضور پرشور در این طرح
بعد: برگزاری دوره های کاربردی و مفید برای طلاب متناسب با نیازهای عملی خودشون
و....