خیر

فقه و اصول و تفسیر

فقط در کتاب شناخت نامه تفسیر تنزیلی، همکار پژوهش با نویسنده محترم بودم.

در دوره تربیت مدرس مهارتهای پژوهشی شرکت نداشتم، ولی یک دوره آموزش پژوهش شرکت کردم.

ندارم

انگیزه اصلی بنده، یک انگیزه دو سویه است، از یک طرف قصدم این است که به دوستان طلبه که هنوز در ابتدای راه هستند، کمک کنم و در حد توانم و وسع خودم آنها را با پژوهش و ثمرات آن آشنا کنم و قدرت قلم زدن و نوشتن را به آنها آموزش بدهم و از طرفی قصدم این است که به واسطه ی این تعامل علمی و مشارکت در فرایند تولید دانش، به روز بودن علمی خودم را حفظ کنم و خودم هم با دوستان طلبه رشد کنم.

مهم ترین وظیفه جرات پژهش کردن و قلم زن است، و باور مند ساختن به مسیر پژوهش که این مسیر، مسیر صحیح رشد علمی است و با پژوهش است که می‌توانید مطالب عمیق علمی تولید شود و گره گشایی کند.

حدودا 6 الی 7 سال است که به عنوان استاد مشاور و راهنما و داور در پژوهش ها مدرسه همکاری می کنم و اجمالا برنامه های مرکز رو مطلع هستم.

در سال های ابتدایی که وارد این مرکز آموزشی شدم، به این نتیجه رسیدم که اصلا طلاب این مدرسه حتی جرأت قلم به دست گرفتن و نوشتن ندارند، و اصلا از پس پژوهش های رسمی که مدرسه از آنها می خواهد ندارد، به دوستان مدرسه پیشنهاد دادم همزمان که شیوه ها و مهارت های پژوهش تدریس می شود، برای یکی دو سال خیلی در قالب پژوهش های رسمی گیر نکنیم و اجازه بدهم فقط طلاب جرأت قلم زدن پیدا کنن، لذا در کنار اینکه شیوه های پژوهش آموزش می دادیم، در پژوهش ها و تحقیقات دوستان به این سمت رفتیم که شما فقط دو یا سه کتاب را در یک موضوع انتخاب کنید و با قلم خودتان این دو سه متن را ترکیب و دسته بندی و بازنویسی کنید، این گونه به دوستان طلبه جرات ورود به قلم زدن و کم کم پژوهش های رسمی دادیم.

اگر تشکیل پرونده پژوهشی به این معناست که سیر رشد علمی طلبه نظارت شود و نقائص دیده شود و جبران شود و باعث هدایت گری او در مسیر رشد و کمال پژوهشی او باشد و مسیر های و علاقه های پژوهشی او کشف و جهت دهی شود، خیلی هم عالی است و باید اتفاق بیفتد.

مهم ترین نقصی که من در مسیر پژوهشی طلاب می بنیم، عدم انگیزه است، هم انگیزه نتوانستن و هم انگیزه ندانستم ثمره، که برای هر دوی اینها باید برنامه ریزی کرد، انگیزه نتوانستم با دادن پژوهش های ساده و خیلی تحت فشار قرار ندادن در قالب های پژوهش، ایجاد انگیزه نوشتن به طلبه داده می شود و در ادامه آموزش باید همراه با پژوهش باشد، نه اینکه آموزش جدا صورت بگیرد و بعد از او پژوهش خواسته بشود، به نظرم هر 5 طلبه را به یک استاد بدهند، و از ابتدای پژوهش تا انتهای پژوهش هفته به هفته شیوه و مهارت پژوهش آموزش داده بشود و در طول هفته همین مسیر با این چند طلبه به صورت کارگاهی تطبیق داده بشود، تا طلبه یاد بگیرد.

بله شاید بیش از 30 مورد

اگر آموزش درست داده شود و انگیزه سازی برای طلبه های اتفاق بیفتد، آثار خوب و ترازی تولید خواهد شد.

تا حد زیادی آشنا هستم و هم اکنون در دو مدرسه مسؤل کانون فقه و اصول هستم. به نظرم اگر در کانون ها به جای برنامه های از پیش تعیین شده، از گره های ذهنی خود طلبه ها و مباحثی که او احساس نیاز می کند، کمک بگیریم و بر اساس آن مباحث کانون ها جهت دهی شود، بسیاری از طلاب وارد این فضا خواهند شد.

برای راه اندازی او انتشار، باید مقدمات آن آماده شود، مقدمات هم همان مباحثی است که در سؤالات قبلی پاسخ دادم، اگر مقدمات حل بشود، پژوهش های خوب انجام می شود و امکان راه اندازی و انتشار مستمر مجله شکل می گیرد، در کنار آن تشویق های مادی و معنوی و امتیازاتی که در آینده علمی طلبه های می توان تعریف کرد، باعث این کار بشود.

باید شیرینی پژوهش کردن و حل مسأله به طلبه آموزش داده شود، اگر او شیرینی پژوهش را درک کند و باور کند که می تواند بنویسد و قلم بزند، خود بخود وارد عرصه پژوهش می شود. ولی تا زمانی که گرفتار کارهای شکلی و ظاهری پژوهش باشیم، طبیعی است که او وارد این مسیر نخواهد شد.

با درگیر کردن و استفاده کردن از گره های ذهنی که در ذهن شان نسبت به مسائل مختلف وجود دارد، هر مسأله ای که گره ذهنی هر طلبه است را به خودش واگذار کنیم و کمکش کنیم تا پیرامون آن مسأله بدون قید و بندهای پژوهش های کلاسیک ورود کند، تا لذت دانستن و فهمیدن را متوجه شود و خلاقیت او به مرور شکوفا شود، بعد این اثر را به کمک خودش در قالب پژوهش های کلاسیک قرار دهیم.

به این صورت که ما شعار مدرسه را یک مدرسه پژوهش محور قرار بدهیم، و تمام سرمایه های انسانی مدرسه را پای کار پژوهش قرار بدهم، دست اساتید را در پژوهش های کلاسی باز بگذاریم و استاد را خیلی گرفتار تمام شدن محدوده و .. نکنیم، گاهی اوقات مثلا هفته ای یک موضوع خیلی کوتاه پژوهی در برنامه تدریس داشته باشد و کارهای پژوهشی انجام شود.

آنلاین